Pierre-Auguste Renoir, Gondola na Canal Grande w Wenecji

Pierre-Auguste Renoir, “Gondola na Canal Grande w Wenecji”

Sukces finansowy, jaki Renoir odniósł malując portrety, pozwolił mu na podróżowanie po Europie. W 1881 roku malarz po raz pierwszy udał się do Włoch, co okazało się być jednocześnie istotnym etapem jego artystycznej edukacji. Zainspirował się pracami Veronesa, Tiepola i Rafaela, ogromne wrażenie zrobiły na nim również pompejańskie freski. Oprócz dzieł sztuki Renoira zauroczył się również włoskimi miastami. Malarz uległ urokowi Wenecji, pierwszego z miast odwiedzonych podczas włoskiej wyprawy. Tam też oddał się pracy artystycznej, co nietypowe dla malarza stroniącego od wedut i pejzaży, zobrazował wiele widoków z tego miasta. “Gondola na Canal Grande w Wenecji” jest jednym z tych obrazów, który stanowił potem dumę kolekcji Silberberga. Płótno przedstawia panoramę miasta widzianą z wyspy San Giorgio Maggiore, z potężną, czarną sylwetą gondoli na pierwszym planie.

Nieznane są losy obrazu zanim trafił on do kolekcji Maxa Silberberga, ale atrybucja obrazu nigdy nie budziła wątpliwości. Był on  sygnowany przez malarza i począwszy od 1906 roku jego reprodukcje pojawiają się w literaturze przedmiotu. W 1932 roku płótno zostało zlicytowane na aukcji w paryskim salonie Georgesa Petit. Tam kupił je niejaki doktor Hirschmann z Amsterdamu, czyli prawdopodobnie ukrywajacy się pod pseudonimem historyk sztuki i marszand Otto Hirschmann. Tę hipotezę potwierdza fakt, że Otto Hirschmann był dobrze zaznajomiony z niemieckim rynkiem dzieł sztuki, bowiem w tym czasie kierował filią berlińskiej galerii Van Diemen & Co. w Haadze. Zapewne doskonale wiedział o paryskiej aukcji zbiorów Silberberga. Obraz  trafił następnie do znanej kolekcji bankiera i kolekcjonera dzieł sztuki Siegfrieda Kramarskiego w Amsterdamie. Ze względu na żydowskie pochodzenie Kramarsky w 1938 roku opuścił Holandię i wyemigrował do Nowego Jorku. W 1958 roku płótno odziedziczył  Werner H. Kramarsky, który sprzedał je do nowojorskiej galerii „Richard L. Feigen & Co.”. Tam w 1970 roku nabył je Philip Levin wraz z małżonką. Małżeństwo podarowało obraz w 2001 roku innemu kolekcjonerowi, który siedem lat później wystawił go na licytacji w nowojorskim salonie Christie’s.

Informacje o obrazie:

olej na płótnie, wymiary: 54,6 x 66 cm, prywatna kolekcja.

Literatura: Collections de Messieurs S… et S…, Tableau Modernes, Paris, 9 Juin 1932, Galerie Georges Petit, Paris 1932, nr 27.