Po samobójczej śmierci kolekcjonera kompozycja miała zostać wystawiona na licytację w berlińskim salonie Maxa Perla. Na dwa dni przed planowaną aukcją obraz został skonfiskowany przez Gestapo wraz z pracami innych współczesnych mistrzów uznanych za przedstawicieli „sztuki zdegenerowanej”. Obrazy przekazano do berlińskiej Nationalgalerie w celu rozstrzygnięcia, czy posiadają one jakąkolwiek wartość z punktu widzenia nazistowskiej propagandy. Ówczesny dyrektor tej instytucji – Eberhard Hanfstengel – wybrał z tej grupy 18 dzieł, w tym opisywany obraz Muellera, które ocalały. W lipcu 1937 roku w Monachium otwarto nazistowską wystawę propagandową zatytułowaną „Entartete Kunst“, której celem było piętnowanie sztuki współczesnej niewpisującej się nazistowski kanon estetyczny. Ekspozycję odwiedziło ponad dwa miliony widzów. Wśród 600 dzieł sztuki można było tam oglądać cztery obrazy ze zbioru Littmanna, m in. kompozycję „Popiersia dwóch nagich kobiet”.
W 1942 roku kompozycja została zakupiona przez znanego niemieckiego kolekcjonera Josefa Haubricha, który w 1946 roku podarował swe zbiory do kolońskiego Wallraf-Richartz-Museum. W 1976 roku zbiory sztuki współczesnej z tej instytucji trafiły do nowo utworzonego Ludwig Museum w Kolonii. W 1999 roku obraz został zwrócony spadkobiercom breslauerskiego kolekcjonera a następnie – ponownie zakupiony od nich do muzealnych zbiorów.
Informacje o obrazie:
farba klejowa na płótnie, wymiary: 87,4 x 70,6 cm, aktualny właściciel: Museum Ludwig, Kolonia.
Literatura: Evelyn Weiss, Zwei Restitutionsfälle, [w:] Beiträge öffentlicher Einrichtungen der Bundesrepublik Deutschland zum Umgang mit Kulturgütern aus ehemaligen jüdischen Besitz, red. Ulf Häder, Magdeburg 2001, s. 79-87.
