Max Liebermann, W kuchni

Max Liebermann, “W kuchni”

 

 

W zbiorach Silberberga nie mogło zabraknąć dzieł wielkiej trójki niemieckich impresjonistów: Maxa Liebermanna, Maxa Slevogta i Lovisa Corintha. Z pierwszym z nich kolekcjoner wymieniał korespondencję. We wrześniu 1921 roku malarz pisał w liście do Silberberga: „Jednocześnie dziękując, potwierdzam otrzymanie czeku, opiewającego na kwotę 10000 marek za zakupiony przez Pana pastel i bardzo się cieszę, że się Panu podobał, o czym dowiedziałem się z Pańskiego listu. Cóż może być przyjemniejszego dla artysty od świadomości, że jego prace trafiły w ręce miłośnika sztuki?”.

 

 

W tamtym czasie, oprócz wzmiankowanego pastelu, w posiadaniu Silberberga znajdowało się już przynajmniej jedno płótno Liebermanna – „Gracze w polo” z 1907 roku, zakupione rok wcześniej od Paula Cassirera. Później dołączyły do niego jeszcze co najmniej trzy obrazy. Znalazły się wśród nich „Targ w Haarlemie”, dziś w zbiorach muzeum Georga Schäfera w Schweinfurcie, a także „Szkoła krawiecka w Amsterdamie”. Ten ostatni obraz znajdował się do października 1999 roku w Bündner Kunstmuseum w szwajcarskim Chur, kiedy to zwrócono go prawowitym właścicielom.

Trzecim było prezentowane tutaj płótno „W kuchni” z 1883 roku, które znane było lokalnej publiczności,  wcześniej należało bowiem  do znanego breslauerskiego browarnika Georga Kisslinga i było prezentowane w 1911 roku na  czwartej wystawie współczesnego malarstwa w Śląskim Muzeum Sztuk Pięknych w Breslau.

 

 

Obraz znajdował się najpierw w posiadaniu Ernsta Seegera w Berlinie, następnie trafił do Kisslinga. Natomiast w 1917 roku znalazł się w ofercie salonu Paula Cassirera w Berlinie, a potem monachijskiej Galerie Caspari. Trzy lata później był on ponownie oferowany na sprzedaż przez berliński dom aukcyjny. Wtedy właśnie najprawdopodobniej zakupił go Max Silberberg. Po drugiej wojnie światowej płótno należało do rodziny Rothschild w Zurychu, a w 1980 roku znalazło się w tamtejszej galerii Bukowski.

 

 

Informacje o obrazie

olej na płótnie, wymiary: 99 x 77,7 cm, miejsce przechowywania nieznane.

Literatura: Matthias Eberle, Max Liebermann: 1847 – 1935; Werkverzeichnis der Gemälde und Ölstudien, München 1995-1996, t. 1, s. 265.